Amp. Badtrip. Isa ‘to sa mga pinaka-ayaw kong emosyon at bagay na naiisip ng utak ko. Hayy, na miss ko tuloy ang pagkabata. Yung tipong bawat araw may pupunta sa bahay mong kaibigan tapos yayayain ka maglaro ng piko, patintero, tumbang preso at iba pang larong pinoy. At ang masakit pa don, hindi ka pinayagan lumabas ng bahay. 
Madalas kapag ikaw ay tamang tambay, mataas ang chansa na makaalala ka. Maalala mo yung ginawa mo dati tulad ng pamamatid ng kaklase nung greyd skul, paninira ng bintana ng eskwelahan nung hi skul, at syempre yung mga ligawan modes mo nung nakaraan.
Isa sa mga nakakatuwang memorya ko nung ako ay greyd skul ay nang ako ay makaipon ng dalawan libong piso nung ako ay nasa ikalawang baitang o Grade II. Saan ang nakakatuwa dun? Aba, eh nagawa ko yun na ang baon ko lang sa isang araw eh ocho pesos. Problema lang di ko naman alam gastahin, inutang nalang ng parents ko. Hi Skul na ako nung binayaran nila.
Minsan masarap din naman ang makaalala. Lalo na pag naaalala mo yung mga Mahal mo sa buhay, naluluha ka dahil may nawala sayo, pero masaya ka dahil alam mong nasa mas magandang lugar sila.
Ang Alaala. Isa sa mga bagay na laging kasama ng tambay. Nakakaindak, Nakaka-aliw, Nakaka Tindig – Balahibo.
ahahha naalala ang pgkabata ni chiLdhud .. nice 2 .. hihihi ! ang love letter . bow ! .. =p
haha alala ko pa yon, sinulatan kita nung grade school! childhud nanlalaglag haha!
hahaha, buko sha oh.
natuwa ako sa post mo.
nakaka-relate ako kasi these days namiss ko na rin yung mga tambay sessions ko sa bahay (tambak kasi ako ng gagawin na plates for Interior Design). ung mga panood-nood ko ng cartoons, hinihintay pa yung Powerpuff Girls o di kaya Teletubbies (oo na, Love ko lang tlga dun si Po, red kasi sha e. pagbigyan mo na.) Tsaka yung mga moments na tatawagin ka ni Nanay para kumain lalo na kung Adobo o Tinola yung ulam, yehey! (kain-tulog kasi ako e. haha. ay plus nood din pala ng TV). Tapos yung mga kaadikan ko sa The Sims. haynako. nakaka-miss.
Ganda talaga ng Huling El Bimbo nu?
Naiiyak ako dun sa line na: “Lahat ng pangarap ko’y natunaw… sa panaginip na lang pala kita maisasayaw.” *awwww..* Pamatay yung ending lines mo. Haha! Galing ng blog. Btw. Naka-link up na to sa website ko.
lol. naadik ka sa Eheads ngayon talaga ah.
AMP! Elementary days! tipong pa-easy easy lang, ngayon tambak na ang gawain.. hays.
i enjoyed reading your posts zan. as always you have the spark in writing. this is like a bob ong article if i must say. +) i am aslo a blogger myself (livejournal user), and i have always been a fan of good bloggers. good luck on this. keep it up. kudos.
bans/gaea/thengirl here.
LOL nkakatuwa naman ang post mo na to.. Actually mas nkarelate ako d2 kesa sa una LOL.. haha!! 4.57 stars (max of 5) para d2!!
LOL
Grabe! Nostalgic yung pic! Naka-relate ako sa post mo! Haha! I must agree with the comment above, you have a spark in writing. Natural yung mode of writing mo. Parang kwentuhan lang. Keep it up!
^_^ Grabe pare..! Sakit kay sa ulo pag naaalala kp yung pagkabat ko..haha!! dmi ngyari..woooh.!! mganda yung sinulat mo ah me patutunguhan. ^^